Shqip |
Svenska |
Nederlands |
Română |
தமிழ் (Tamil) |
Français |
Español |
English |
Português |
Italiano |
Hrvatski |
Deutsch |
Objawienia Świętej Brygidy szwedzkiej
Oblubienica widziała Królową nieba, Matkę Boga z drogocenną koroną na głowie i włosami ułożonymi na przepięknej szpilce. Jej suknia była złota, lśniąca niewypowiedzianym blaskiem. Płaszcz zaś był koloru jasnobłękitnego, to znaczy barwy pogodnego nieba.
Kiedy oblubienica wpadła w wielki podziw na tak wspaniały widok i z powodu wewnętrznego zdumienia pozostała jakby w uniesieniu, nagle ukazał jej się święty Jan Chrzciciel, który powiedział do niej: „Posłuchaj uważnie, co to oznacza: Korona znaczy, że Królowa jest panią i matką Króla aniołów. Podciągnięte włosy wskazują, że jest Ona przeczystą i niepokalaną Dziewicą. Błękitny płaszcz daje do zrozumienia, że wszystkie rzeczy doczesne były dla Niej jak śmierć. Złota suknia oznacza, że płonęła miłością oraz była wewnętrznie i zewnętrznie żarliwa.
W tej koronie Syn umieścił ponadto siedem lilii, a między te lilie włożył siedem kamieni. Pierwszą lilią jest pokora. Drugą lilia jest bojaźń. Trzecią jest posłuszeństwo. Czwartą – cierpliwość. Piątą – dojrzałość. Szóstą – łagodność, ponieważ właściwością łagodnych jest dawanie wszystkim, którzy proszą. Siódmą lilią jest miłosierdzie w potrzebie. Człowiek, który wzywać będzie Dziewicę z całej duszy, w jakiejkolwiek się znajdzie potrzebie, zostanie ocalony.
Wśród tych wspaniałych lilii Syn umieścił siedem kamieni. Pierwszym kamieniem jest wyjątkowość cnót, gdyż nie ma żadnej cnoty w żadnym innym duchu bądź ciele, której by Ona nie posiadała w stopniu najwyższym. Drugim kamieniem jest doskonała czystość, ponieważ ta Królowa nieba była tak czysta, iż nigdy nie splamiła Jej nawet najmniejsza skaza grzechu, od Jej narodzin aż do ostatniego dnia życia. Wszystkie duchy nieczyste nie byłyby w stanie znaleźć w Niej zła choćby tyle, co na ostrzu igły.
Była bowiem rzeczywiście przeczysta. Wypadało wszak, aby Król chwały narodził się nie inaczej, jak z ciała przeczystego i wybranego spośród wszystkich aniołów oraz wszystkich ludzi. Trzecim kamieniem jest piękno Tej, za którą stale chwalą Boga Jego święci, a radość świętych aniołów i wszystkich świętych dusz jest pełna tego piękna.
Czwartym drogocennym kamieniem tej korony jest mądrość samej Dziewicy Matki, ponieważ Ona, tak różnorodnie ozdobiona, pełna jest mądrości Bożej, napełniając i doskonaląc wszelką inną mądrość.
Piątym kamieniem jest męstwo, ponieważ jest Ona mocna w Bogu, który może pokonać wszystkie inne rzeczy uczynione i stworzone. Szóstym kamieniem jest Jej blask, gdyż jest tak lśniąca, że aniołowie, którzy widzieli Ją jaśniejszą od światła, czerpią światło od Niej, a złe duchy nie ośmielają się spojrzeć Jej w twarz. Siódmym kamieniem jest pełnia wszelkiej miłości i słodyczy duchowej. W Niej bowiem jest ona tak pełna, że nie ma radości, która by przez Nią się nie powiększyła, ani rozkoszy, która by od Niej i Jej widzenia nie zyskiwała większej kompletności i doskonałości, gdyż Ona jest pełna łaski bardziej niż wszyscy święci. Rzeczywiście jest Ona przeczystym naczyniem, w które zstąpił chleb aniołów, i w którym jest wszelka słodycz i wszelkie piękno.
Tych siedem drogocennych kamieni umieścił Syn między siedmioma liliami Jej korony. Czcij Ją więc i chwal z całego serca, o oblubienico Jej Syna, gdyż prawdziwie godna jest wszelkiej czci i chwały”.